کویر مرنجاب در شمال شهرستان آران و بیدگل از توابع شهرستان کاشان در استان اصفهان قرار دارد . این کویر از شمال به دریاچه نمک آران و بیدگل , از غرب به کویر مسیله و دریاچه های نمک حوض سلطان و حوض مره , از شرق به کویر بند ریگ و پارک ملی کویر و از جنوب به شهرستانهای آران و بیدگل و کاشان محدود می شود .

ارتفاع متوسط کویر مرنجاب از سطح آبهای آزاد در حدود 850 متر می باشد . قسمت عمده این کویر پوشیده از تپه های شنی و ریگزار است و از لحاظ پوشش گیاهی و جانوری، به دلیل وجود آب و غذای فراوان بسیار غنی است . از جمله حیوانات موجود می توان به گرگ , شغال , روباه شنی , گربه شنی , آفتاب پرست , انواع مارمولک , مار , عقرب , عقاب  و ... اشاره کرد . در سال اخیر یک جفت پلنگ نیز در منطقه مرنجاب مشاهده شده است .

کویر مرنجاب در کنار دریاچه نمک آمیزه ای از طبیعت و تاریخ است. نزديك بودن اين منطقه به تهران، امنيت آن در مقايسه با ساير قسمت‌هاي كويري نظير كوير لوت، چهارفصل بودن و اعتدال نسبي دماي آن، تنوع جاذبه‌هاي گردشگري، تنوع گونه‌هاي جانوري و پوشش گیاهی آن، به این منطقه حالت ویژه ای داده است. زیبایی های این منطقه را می توان به صورت زیر برشمارد:

دریاچه نمک: در وسعتی به طول و عرض 25 و 30 کیلومتر، فرشی سفید و بلورین که به حق می توان آن را نگین سپید کویر نامید بر زمین گسترانیده شده است. وسعت و عظمت دریاچه نمک و طرح های هندسی بلوکهای نمک آن هر بیننده ای را به حیرت فرو می برد. این دریاچه حاصل چندیدن هزار سال ورود آب شور رود ها و سیلابهایی است که نمک خاک شور منطقه را در خود حل کرده و پس از تبخیر در این دریاچه برجا گذاشته اند. در میان دریاچه جزیره ای به چشم می خورد که به جزیره سرگردان معروف است.

کاروانسرای مرنجاب: در حاشیه جنوبی دریاچه، کاروانسرای مرنجاب قرار دارد. این بنای آجری در مسیر یکی از شاخه های معروف جاده ابریشم قرار گرفته است. این کاروانسرا توسط سازمان میراث فرهنگی باز سازی شده است. سردر زیبای آن مشرف به قناتی پر آب و زیبا است. در ایران معمولا مسافت بین دو کاروانسرا حدود 6 فرسنگ (36 کیلومتر) بوده تا مسافران پس طی طریق یک روزه ، شب را در کاروانسرای بعدی پناه گیرند. کاروانسرای مرنجاب در عصر طلائی ایجاد کاروانسراهای ایران، یعنی دوره صفوی بنا شده است. این کاروانسرا بشکل قلعه ای مربع شکل ساخته شده است و 6 برج در دیوارهای آن تعبیه شده است. ابعاد حیاط 30×20 متر است و چندین اتاق و شاه نشین به دور آن قرار دارند. در نزدیکی کاروانسرا رشته قناتی وجود دارد که استخری به ابعاد 10× 4 متر را پر می کند.وجود چنین قنات پر آبی به همراه استخر و درختان اطراف آن در میان کویر نعمتی بزرگ محسوب می شود. 

تپه های ماسه: در فاصله 12 کیلومتری شرق کاروانسرا، حاشیه غربی تپه های شن روان که تا دور دست به سمت شرق گسترده شده اند، آغاز می شود. این تپه ها که به بند ریگ معروفند در بهار پوشش گیاهی زیبایی بر تن می کنند. زمانی که دانه های شن با وزش باد به حرکت در می آیند، منظره بدیعی ایجاد می شود. 

صرف نظر از دشواری حرکت بر سطح ماسه ها این منطقه، مناظر بدیعی برای عکاسان و دوستداران طبیعت می آفریند. از حاشیه تپه های شنی به سمت شمال شرقی جاده ای خاکی و پر دست انداز جدا می شود که تا کاروانسرای قصر بهرام ادامه می یابد.  

چاه دستکن: یکی از دیدنی های این منطقه چاه دستکن است. سطح آب این چاه حدود 2 متر است. با وجودی این چاه در  فاصله بسیار نزدیک بزرگترین نمکزار ایران قرار دارد و آب آن شیرین و گواراست.

(از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد)