روزی که داشتم عکسشو می گرفتم خیلی سرحال و شاداب با غروری به تمام معنی – مثل گل امیر کوچولوی سنت اگزوپری- وایستاده بود و زل زده بود تو چشمام.وقتی روی صورتش فوکوس کردم هر چی دوروبریاش بودند محو شدن و اون موند و زیباییش.حالا که دارم پرتره شو اینجا می گذارم اون دیگه نیست.خیلی وقته که رفته و من موندم و ح
دسته بندی
پرتره